متن آهنگ کلبه رضا صادقی

پاک و بی آلایشه اون لایق ستایشه
دوستش دارم دوستم داره جون و دلم فداش بشه
پاکه و بی آلایشه اون لایق ستایشه
دوستش دارم دوستم داره جون و دلم فداش بشه
اون واسه من مقدسه عشقش جدا از هوسه
تو بی کسی دیدم که اون تنها کسه یه بی کسه
سنگ صبور اشکمه زخمامو اون یه مرهمه
از خوبیهاش هرچی بگم قسم به دل بازم کمه
رونق و نور کلبه مه تنها خودش عزیزمه
دوریش برام هلاهله این حرفو میدونن همه
رونق و نور کلبه مه تنها خوشیه عالمه
دوریش برام هلاهله این حرفو میدونن همه
یه شب بهم گفت مهربون من می مونم تو هم بمون
گفتم بهم ای باوفا یادت نره این عهدمون
از بین صدها کس و کس اون بود برام یه همنفس
حق داشت میون اون کسها عاشق بوده دور از هوس
حرفهاش برام حکم حیات شیرین تر از نقل و نبات
گفتم بهش ناجیم شدی واسه اینکه میمیرم برات
حرفهاش برام حکم حیات شیرین تر از نقل و نبات
گفتم بهش ناجیم شدی واسه اینکه میمیرم برات
پاک و بی آلایشه اون لایق ستایشه
دوستش دارم دوستم داره جون و دلم فداش بشه
اون واسه من مقدسه عشقش جدا از هوسه
تو بی کسی دیدم که اون تنها کسه یه بی کسه
سنگ صبور اشکمه زخمامو اون یه مرهمه
از خوبیهاش هرچی بگم قسم به دل بازم کمه
رونق و نور کلبه مه تنها خودش عزیزمه
دوریش برام هلاهله این حرفو میدونن همه
یه شب بهم گفت مهربون من می مونم تو هم بمون
گفتش بهم ای باوفا یادت نره این عهدمون
از بین صدها کس و کس اون بود برام یه همنفس
حق داشت میون اون کسها عاشق بود و دور از هوس
حرفهاش برام حکم حیات شیرین تر از نقل و نبات
گفتم بهش ناجیم شدی واسه اینکه میمیرم برات
حرفهاش برام حکم حیات شیرین تر از نقل و نبات
گفتم بهش ناجیم شدی واسه اینکه میمیرم برات