رستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا  *****   زنده و مرده وطنم نیست به جز لطف خدا
ای تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی   *****   راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا
مونده برام یه سرزمین به یادگار   *****   در این زمان یاس و بیم و انتظار
دست زمین به سوی آسمون پیر  *****   که ای خدا...ای خدای این دیار
تو شعله ی شبای سرد و خسته ای  *****   امید دیده های خیس و بی قرار
تو حرمت حضور عشق و عاشقی  *****   به کعبه و به قبله های روزگار
با تو شعر بارانم ، ماه تابانم ، عشق و ایمان  *****   بی تو اشک مهتابم ، بی سرانجامم ، هجر و حرمان
در غبار تیره ی زمانه ها   *****   تو سپیدی و امید جاده ای
در فضای هق هق شبانه ها  *****   سحر گره گشای قصه ای
"حجره ی خورشید تویی ، خانه ی ناهید تویی  *****   روضه ی امید تویی ، راه ده ای یار مرا
رستم از این بیت و غزل، ای شه و سلطان ازل  *****   مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا